Het introweek-end komt er aan

Komend week-end gaat RUS op introweekend! Nieuwe RUSjes zullen na de introductiecursus van de afgelopen zes weken nu dan ook echt RUSjes zijn :)

Welkom aan deze nieuwe leden! Wij hopen dat jullie het naar je zin zullen hebben bij RUS!

Negen RUSjes geselecteerd voor het EK!

Op zaterdag 18 oktober speelde de Nederlandse selectie dames XV tegen Zweden in Malmö. Maar liefste negen RUSjes waren geselecteerd. Zij zullen ook op 30 oktober en 2 november in het oranje spelen tijdens het EK in Brussel! Een bus met RUSjes en andere oranje supporters reist naar Brussel af. Wil jij mee? Mail voor 23 oktober naar: activiteitencommissie@dames-rugby.nl.

De geselecteerde Nederlandse selectie is:

Asia Udding – RUS
Fenna Stomps – RUS
Francien van de Berg – RUS
Giselle Kleinen – Amstelveense RC
Hannah Draaisma – RUS
Imara van Loon – RUS
Irith Lely – SRC Thor
Karin Beer – RUS
Laurijn Draaisma – RUS

Lieselot Graste – MA.R.Grieten
Mae-Ling Stuyt – RUS
Mariëtte Mensink – MA.R.Grieten
Marit Bakker – RC Delft
Marleen Zethof – Amsterdamse AC
Marlieke Broer – Dragons EHRC
Maria-Louise Pieren – RC Groningen
Mireille Nieuwenhuis – Utrechtse Rugby Club
Petra Zwart (c) – RC The Bassets
Rosanne Verbeek – SRC Thor
Sylke Haverkorn – RUS
Tessa Wijmans – Amsterdamse AC
Tiara Enthoven – RC The Bassets
Wopke van Leeuwen – Utrechtse Rugby Club

RC Delft – RUS 2

Waar mijn avontuur afgelopen zondag begon in de trein vanaf Dordrecht, hoorde ik al verhalen van RUSjes in het verkeer.  Een auto mocht al een gezellig praatje mogen maken met de politie. Dezelfde auto met RUSjes heeft mij gered toen google maps vond dat de bushalte bij het rugbyveld was, al waren de rugbypalen in geen velden of wegen bekennen.

Eindelijk aangekomen werd de stemming steeds serieuzer. Delft was een geduchte tegenstander waar we na de laatste wedstrijd nog een appeltje mee te schillen hadden. Vol strijdlust begonnen we aan een heftige wedstrijd. Vanaf de lijn (met een vlaggetje in m’n hand) zag ik helaas al een try tegen binnen enkele minuten. Na deze opschudder werd onze strijdlust nog meer aangewakkerd en veranderde het in een spel met strakke passes vanaf Joni, tackles door lijn die niet gemist werden en scrums die stonden als een huis. Nieuwe codes werden uitgeprobeert en menigmaal hoorde ik ze naar Gerrit roepen terwijl het spel nog bezig was; het duurde even voor ik snapte dat het een code was.

Na ongeveer 10 minuten mocht ik mijn vlaggetje inwisselen voor een bitje – met enige vertraging want dat bitje was ik in de gauwigheid vergeten – want Anneke had een flinke klap gehad en loopt nu geloof ik nog rond met een blauw oog. Gedurende de wedstrijd kregen we vele penalties tegen vanwege holding, de Delftse dames wisten niet hoe snel ze de bal moesten grijpen als ze erbij konden. Iets met een mannentekort geloof ik? Helaas kregen zij niet net zoveel penalties terwijl ze deze af en toe wel verdient hadden (o.d.z. als ik mn zin niet krijg sla ik gewoon).

De eerste 50 minuten hebben we gestreden als een beest en enkel hun zeer sterke, snelle lijn wist ons af en toe te misleiden. Vanaf een weelende scrum was er een mooie actie van Floor en Ruurdje, maar deze werd onderschept voor er support bij had kunnen komen.

Helaas liep Jullia aan het eind een mooie snee op haar hoofd op waardoor we de tweede helft met 14 tegen 15 stonden in dit toch al heftige spel. Na een paar side-stapjes, loopjes en een beetje schuiven kwam Delft keer op keer langs de lijn. Om de lijn bij te vullen werd ik in de lijn geschoven. Bij onze scrums op de flanker, en verder op de wing (of iets dichterbij ‘want anders haal je de tackle niet’).  Nieuwe afspraken werden gemaakt: de tackles werden gemaakt in duo’s; 1 voor de bal en 1 voor de persoon en op die manier kwam hun lijn weer wat onder druk.  Ergens rond die tijd kwam er een bal toch bij een voorwaartse van Delft. Ik hoor Lissa nog zeggen: “We pakken der samen!” en toen had ik der al. En hoe, ik geloof dat ik Gab later hoorde zeggen dat je de klap aan de andere kant van het veld nog hoorde.. Helaas (voor mij minder helaas) kwam de bal in hun lijn en over onze trylijn, wat mij de tijd gaf om even bij te komen van deze aanvaring (letterlijk). Met 1 man meer in de lijn ging het wat beter, maar aan hun trucjes en snelheid konden we niet tippen en helaas vielen er in de tweede helft aardig wat tries voor de Delftse Dames.

Na 80 minuten waren we stuk gespeeld maar wel voldaan. Ja, we hadden verloren, maar niemand kon zeggen dat we het niet geprobeerd hadden. Daarnaast had iedereen al de foto van Lissa haar Brownie met frambozen en witte chocola gezien, dus het gesprek ging al snel daarop over. Achteraf denk ik niet dat iemand Lissa haar speech (of mijn gebrek daaraan :)) heeft gehoord, want iedereen zat verlekkerd naar haar brownie te kijken. En lekker was hij zeker!!

Nu hebben we pauze tot 9 november, maar in die tijd gaan we knallen op training om de groningse dames de 9e te laten zien wat we waard zijn!

RUS 2 vs All Blues

De weergoden voorspelde het begin van de herfst voor de zondag waarop RUS 2 zou aantreden tegen de All Blues. Ondergetekende had al maanden geleden afgesproken op deze dag de 10 km van Hoenderloo te gaan lopen, maar door de blessure van een familielid ging het meedoen aan deze hardloopwedstrijd niet door. Zo wilde het dat ik op nog geen 10 uur voor de kick-off wist dat ik die dag in plaats van door een bos te huppelen tóch in rugbyoutfit tussen m’n RUS-vriendinnetjes op het rugbyveld zou staan. Terwijl RUS 1 dapper stond te knokken tegen The Bassets begonnen wij aan onze warming-up. Ilse Oud onderbrak deze tijdelijk voor nog wat inspirerende woorden om bij de meiden die nog niet ‘aan stonden’ de knop om te zetten. Bij mij was dat echter niet nodig, ik had mezelf al betrapt op een staat van uiterste concentratie waarbij ik als een soort van zombie langs de zijlijn liep (en wat buikkrampjes van de zenuwen). Terwijl RUS 1 juichend het veld afliep na hun superspannende 20-17 overwinning, stonden wij in een kringetje in het try-gebied om onszelf nog één keer helemaal te focussen voordat we aan de wedstrijd begonnen.

En daar gingen we! De kick-off was voor ons en zo stormden we de bal achterna die door Bertine was afgetrapt. De All Blues werden flink onder druk gezet, maar helaas kon niet voorkomen worden dat door het niet goed schuiven naar de linkerkant de bal daar werd uitgepasst en via de wing over de tryline ging. “Tjah, kan gebeuren”, “nog beter aanschuiven en luisteren naar elkaar”, “aan beide kanten van de ruck verdedigen” waren de bemoedigende woorden die onder de palen werden uitgewisseld, dus “heads up” en daar gaan we weer.

Wat volgde waren een paar spannende momenten! Mooie acties in de lijn en flink gebeuk bij de voorwaartsen. Ilse Oud die een nieuwe manier van de bal veilig stellen introduceerde: de bal op je rug ontvangen en ingaan. Hoewel Joni flink onder druk gezet werd bij het uit de scrum halen van de bal lukte het vaak toch de bal de lijn in te krijgen en zo waren er meerdere mooie acties waarbij Bertine of Kimberley flink meters maakte, of de acties waarbij Bar vanaf fullback-positie de lijn inschoof. We konden de tryline ruiken! Geknokt werd er, die volgende try zou voor ons zijn! En zo kwamen we steeds dichter bij, tot er vanuit een line-out vlakbij onze tryline even later een scrum volgende. Er werd gecrasht in de lijn en Joni was in staat de bal heel snel er weer uit te halen, Julia liep nog een mooie dummy, Anneloes riep om de bal trok haar tegenstander en kon nog een prachtige pass afgeven waarna ik de bal aan de zijkant ontving, naar binnen sneed en de bal over de tryline drukte. HOPPA! Een welverdiende try voor ons!

In de rust werd behoorlijk gewisseld, zo kwamen Vera en Rachel ons in de lijn versterken en werd er bij de voorwaartsen heel wat geschoven. Ik moest de scrumhalf-positie van Joni overnemen, wat me toch wat trillende handjes bezorgde aangezien ik dit al heel lang niet meer gedaan had. De eerste scrums gingen dan ook niet heel soepel, waarbij de bal geregeld via dezelfde tunnel waar ik ‘m net had ingegooid net zo hard weer uit kwam. Na aanwijzingen van Anneloes (“kun je me aantikken voordat je ‘m ingooit? Anders sta ik nog niet klaar”, oja communicatie met je hooker is misschien ook wel handig…) de referee John McGabe en de scrumhalf van de All Blues ging het de keren daarna gelukkig wat beter. Nog steeds moeite met de bal eruit halen en met een mooie pass bij Elise terecht laten komen, omdat Giselle in m’n nek stond te hijgen. Gelukkig was ze soms ook écht iets te vroeg waar de referee heel netjes voor floot. De All Blues hadden een aantal goeie kickers in het veld staan waar ze dan ook vaak gebruik van maakten. Onze vaste kickster Bar wist hier af en toe antwoord op te geven door de bal flink naar voren te hengsten waarbij een toekijkende oma op de zijlijn een fantastisch mikpunt bleek te zijn.

Nadat aangegeven was dat de wedstrijd nog maar een minuutje zou duren, volgde nog een prachtige actie in de lijn waarbij de bal helemaal werd uitgepasst. Kimberley trok haar tegenstandster en kon Rachel nog net bereiken, helaas werd daar getackeld en verloren we de bal waarna de ref meteen affloot. Een heerlijke wedstrijd was gespeeld waarbij we helaas de tryline niet vaak genoeg bereikt hebben, maar de groei van ons team is duidelijk zichtbaar en wordt meer en meer elke wedstrijd. De return tegen de All Blues is alweer binnenkort, ik kan niet wachten!

 

RUS1 vs the Bassets

Eindelijk is het zo ver! We mogen tegen de bassets spelen en dat beloofd een spannende wedstrijd te worden. Aan de uitslagen van de vorige wedstrijden is te zien dat wij en de bassets behoorlijk aan elkaar gewaagd zijn. Super spannend en leuk dus. Vooral omdat het RUS-United was en we dus veel publiek langs de kant hadden staan.

We hadden afgesproken dat we vanaf de kick-off keihard zouden openen en om de spanning nog wat op te voeren begonnen we ook met ons nieuwe game-plan in plaats van ons veilige bekende spelletje. Dat was een goed idee want al vrij snel scoorde Francien een fantastische try! We bleven goed aan de bal en iedereen werkte keihard. Maar helaas wisten de Bassets door te breken en scoorde Kelly de volgende try. We stonden gelijk en gingen weer hard verder maar helaas wist ook Tiara door te breken waardoor we op een 5 – 10 achterstand uitkwamen.

Vervolgens volgde een voor de lijn wat saaie sessie want wij als voorwaartsen moesten aan het werk. Het begon geloof ik met een line-out. Die werd afgefloten naar een scrum en daaruit volgde weer een line-out en toen weer een scrum. Nou ja, ik weet het allemaal niet precies meer maar Majella kreeg in ieder geval op haar kop voor stampen op een basset. We hadden een super goede drive uit een gestolen line-out en uiteindelijk, na een line-out op de 2e springer en een geweldige drive: een try! We stonden weer gelijk!

Met nieuwe moed gingen we klaar staan voor de kick-off. De bal wordt naar mij gekickt en ik vang de bal met een sprong. Vlak voor of op het moment dat ik met mijn teen de grond aanraakt wordt ik ontzettend getackled door Tiara. De tackle was goed voor een gele kaart dus ze moest even van het veld en ik bleef zelf nog even liggen. Helaas, ben ik sindsdien geloof ik veel met mezelf bezig geweest op het veld dus ik kan niet echt beschrijven hoe het spel is gegaan. MAAR, na de rust gebeurd er iets waardoor Asia kan doorbreken en de bal naar Hannah popt….of andersom. Waarna Marlieke op sneltreinvaart langs komt rennen, de bal krijgt en nog een heel eind naar de try line moet rennen. Het lukt en we staan weer voor! Daarna krijgt de lijn de smaak echt te pakken want alle ballen waren super strak en allemaal op volle vaart ontvangen. Ik vond het er echt heel impressive uitzien.

Vervolgens wordt er nog een try gescoord door Mae-ling! Geen idee hoe, sorry. En we staan met 10 punten voor! Vlak voor het einde scoorde Tiara nog een try tegen en ook de conversie werd geschoten dus ineens stonden we nog maar met 3 punten voor. De spanning werd dus nog even opgevoerd. Maar gelukkig hadden we nog maar 1 minuut te gaan. De uiteindelijke stand is dus geworden 20-17! Uiteraard waren we daar allemaal blij mee en hebben we moe maar voldaan de wedstrijd van RUS2 gekeken. Ik won de tas voor Incassatievermogen, Sylke won een mini NL team broekje bij de loterij en de teamkit van de Bassets mocht met Asia dansen. Al met al: Good times!

 

 

Groningen vs RUS 2

Pfoe, wat is het iedere keer toch weer een lange reis naar Groningen. Daarbij de vele kriebels voor de wedstrijd want Groningen uit belooft namelijk altijd weer een zware pot te worden. En dat was het ook.
De uitslag met het verlies 51-0 laat helaas niet zien hoe we de wedstrijd gespeeld en gevochten hebben.
De aftrap was voor ons en we hebben Groningen een aardige tijd onder druk kunnen zetten. Na de eerste try tegen stonden we met z’n allen met een glimlach elkaar aan te kijken. Want wauw, Groningen is sterk maar ze hebben niet met gemak die try kunnen drukken! We hebben als beesten lopen verdedigen en tackelen.
Dit hebben hebben we de eerste helft ook fantastisch volgehouden. Ik stond versteld van ons veegwerk en heb een paar keer met open mond naar ons lijnwerk gekeken!
RUS kakt helaas ook wel eens een beetje in en dit was te zien in de tweede helft. Gemiste tackels van onze kant en het misschien niet altijd even goed opletten van de ref op het wegrollen van Groningen in de rucks leidde tot nog een aantal tries tegen en uiteindelijk ook een aantal penalties voor ons.
De scrums waren overigens ook geen grapje, Groningen is hier sterk in en zette ons goed achteruit. Niet veel scrums voor ons hebben we kunnen behouden, maar als de kans er lag werd de bal door onze nummer 8 opgepakt en werden hier mee meters gemaakt.
Verder stond in versteld van Kimberley haar tackels die er bij de hit er voor zorgden dat de tegenstander met een piep al haar lucht uit haar longen perst. Van Anneke die haar eerste hele wedstrijd bij RUS heeft gespeeld en het liefst ‘iedere’ tackel maakt. Van Jennifer en Prizz die laten zien dat ze na een tijd blessure nog steeds heerlijk kunnen rugbyen. Van Anneloes die af en toe deed alsof ze tegelijkertijd ook gewoon een lijner was en onder andere ik haar niet altijd even goed bij kon houden. En natuurlijk de rest van de meiden die hebben laten zien dat er na de tweede competitiewedstrijd al een gigantische stijgende lijn in ons spel en samenwerken zit. Die stijgende lijn kan alleen nog maar meer stijgen.

RUS 1 vs MaR-Grieten

Wedstrijdverslag 21-9: RUS 1 vs MaR-Grieten (30-0)

“Het was een prachtige dag! De zon scheen, de nagels waren gelakt en we zagen alleen maar mooie meiden om ons heen. Het enige dat een rugbyhart zich dan nog kan wensen is een lekker potje rugby!

En daar stonden we dan ook, in onze mooie paarse pekses op het veld met voor ons een indrukwekkend geel bataljon. Het kon ons niet deren, want we wisten wat ons te wachten stond. We zouden weerstand bieden tot het bittere einde. Shoulder to shoulder en zonder angst.  Alles met bal moest neer.

We hadden de tos gewonnen dus die was vast binnen. Wij konden de bal ontvangen en meteen de aanval opzetten. Al snel ontdekten we dat we niet zomaar iemand voor ons hadden. Hun scrum was erg sterk en ook in de lineouts lukte het ons niet altijd om de bal in eigen bezit te houden. Toch wisten we de boel regelmatig dicht te houden. Op een paar gemiste tackles na kwamen de RUSsen er eigenlijk niet doorheen. En als ze er doorheen kwamen haalden we ze soms zelfs nog net vóór de tryline terug. We lieten in ieder geval voelen dat we er waren!

Over de stand hebben we het niet,  daar gaat het op zo’n dag ook niet over. Het gaat om de mooie acties, het vertrouwen in elkaar en de mentaliteit om door te gaan tot het laatste fluitsignaal.”

We zijn ontzettend trots op de meiden van MaR Grieten. Het was niet zomaar een tegenstander, maar een regerend landskampioen. Daartegenover is Maarstricht net gepromoveerd, hebben een bulk aan nieuw talent in het veld staan en een bulk aan buitenlands talent die nog even op zich laat wachten. Het is een kwestie van tijd, en dan kan Nederland niet meer om deze topdames heen! De sfeer was fantastisch, de drive is er zeker en het vertrouwen in elkaar groet! Hup MaR Grieten!

14 september 2014: Thor – RUS 1

Voor onze wedstrijd tegen Thor hebben we het hele weekend al met elkaar doorgebracht tijdens het trainingsweekend. Gedurende dit weekend hebben we de puntjes op de i gezet met betrekking tot ons spel. Maar ook nieuwe dingen geleerd. Het was een leuk en vermoeiend weekend. Myrthe heeft helaas een scheurtje in haar voet opgelopen. Ze loopt nu op krukken maar minder snel is ze er niet op geworden. Zelfs met krukken behaalt ze nog hoge snelheden. Daarnaast is ook helaas de RUS-Thor-bokaal gesneuveld. De spreuk op de bokaal gaf iets aan in de trant van ‘als het getaped kan worden is het niet stuk’. Zo gezegd zo gedaan.

Ondertussen was het zondagochtend en we traden aan voor onze wedstrijd. Met een beetje gezonde spanning deden we de warming up en we waren klaar voor de wedstrijd.

We ontvingen de kick-off en we gingen van start. We gingen ons spelletje spelen. Na 10 minuten kwam  onze 1e try (door volgens mij Francien?)! De spanning was er een beetje van af.  Het was een harde maar faire wedstrijd. Leuk om te spelen en we waren zeker aan elkaar gewaagd. En de 2e try viel nog in de eerste helft.

De 2e helft gingen we in met 0-10. Een goed gevoel, maar nog niet voldoende! Daar kon meer uit gehaald worden. Ik weet niet meer in welke volgorde de volgende try’s gescoord zijn. Maar ze zijn het wel waard even genoemd te worden. Op een gegeven moment kwam Rianne ‘de gouden wissel’ Klerx in het veld. Nog geen paar minuten later scoort ze een mooie try op de wing. Yes! Zo volgde er nog een wat tries door mooie spelcombinaties en individuele acties!

Natuurlijk hebben we de wedstrijd met z’n allen gewonnen. We hebben keihard gevochten en hebben als een team gespeeld. Er kunnen hier en daar nog wat puntjes op de i gezet worden, maar we zijn hard op weg!! Een goede start van een nieuw seizoen!

Op naar volgende week!